Poniedziałek: ogarniania część dalsza

Rano przy kawie znowu lektura artykułu o reformie. Komentuje na jednej stronie. Ogólnie to już nie mogę słuchać bzdur o spadku jakości doktoratów. Proszę o badania, a nie „przekonania”. Takie przekonania to wyraz jedynie ideologii konserwatywnej i/lub rynkowej. W pierwszej wiadomo, rozum został nierówno rozdzielony. Najwięcej dostali go oczywiście politycy. Ktoś wątpi? W drugim, taka ekonomia dla przedszkolaków, jak towaru jest dużo to cena spada. Szkoda gadać. Cała ta ustawa to wydaje mi się, wujek mówił, że w stanach, mam przeczucie i niestrawność. Badziew opakowany w pięknie, za publiczne pieniądze promocja pewnego typka i jego przydupasów. Szkoda tylko, że zabawa w reformatora wiąże się z tragediami niektórych osób. Ale o tym chyba nie przeczytacie w gazetach.

Po kawie, papierosach i kolejnej kawie jadę załatwiać sprawy z bibliotekami i dokumentami. Parkuję przy uczelni. Komputer działa wolno. Stwierdzam, że najpierw podejdę do jednej fili. W tym czasie system powinien zaskoczyć.

Pogoda nie jest zła na spacer. Zwłaszcza, że większość czasu idę w cieniu drzew. Lepsza perspektywa niż kiszenie się w puszcze samochodu.

Komputer zaskoczył. Wypełniam dokumenty. Biblioteka. Kawa po drodze. I papieros.

Do domu wracam przed piętnastą. Spacer z psem. Zakupy. Obiad. Piszę recenzje Leavy. 

Przychodzi paczka z pierwszą moją naukową książką od wydawnictwa Książka i Prasa – będzie do teczek. Dziękuję.  

Artykuł, że Ziobro nie będzie jednak pozywał profesorów z UJ. Litościwy. Dobry pan.

Dzwonię w sprawie biletów lotniczych. Wilczuś jest wyższy niż sądziłem. Nie mogę jakoś wyobrazić sobie tego, że ma lecieć w luku bagażowym. Może uda się coś wynegocjować. To przecież mały piesek Chihuahua. No na sterydach, ale jednak.

I idę czytać o zombie. Cześć.