Wpis marudny

Dzisiaj przegrałem i rano wlazłem w wirtual. Siedziałem w nim do południa. Wyłączyłem specjalnie dźwięk, to wtedy mniej się wsiąka w inną rzeczywistość. Szybciej się nudzę.

To reakcja na stres związany z oczekiwaniem. Dokumenty w CK, dwa teksy w recenzjach, dwa teksty w oczekiwaniu na korektę (tutaj obawiam się, czy w systemie jest wszystko dobrze, bo długo czekam na przysłanie). Wszystko to jest bardzo ważne dla mnie. Może dlatego nie mogę pracować nad nowymi projektami. Może dlatego produkuje blogi i wpisy. Robienie notek, jak wyczytałem u Koneckiego (2018) ma terapeutyczny charakter. To dotyczy takich notek jak ta.

Wczoraj wypaliłem dwa razy więcej papierosów niż zwykle.

Dodatkowo nie mogę znaleźć ładowarki do tableta. Z monitora czyta się źle. Pozycja niezgodna z przepisami BHP. A potem tabletki przeciwbólowe. To nie jest dobre. To już nie jest w modzie.

Siorbię kolejną kawę. Marudzę żonie, że nic nie mogę robić. Napisałem tekst dla L i znowu nic.

-Może to dlatego, że gorąco – mówi żona.

No jest gorąco. Duszno, burzowo. Od kilku dni. I alerty – nie wychodź z domu. Wcześniej: nie wychodź z domu bo smog. Teraz wichury, burze i gradobicia. Możliwe przerwy w dostawie prądu. Ale wiadomo, zmiany klimatu to lewacka propaganda.

-Gorąco - przytakuję. Motyw, że to dlatego, że napisałem książkę już się przeterminował.

Może dlatego, że nowy projekt wymaga grantu. Nieudana próba mnie przygnębiła. „Nie wiadomo, czy jest co badać”. Malutki grancik, aby sprawdzić właśnie, co warto w danym zakresie przebadać.

A może dlatego, że za dużo konferencji przede mną. I zamiast się przygotowywać, zapominam o nich. Niech się dzieje, co chce. Jakoś to będzie. Albo i nie.

A dzisiaj zrobiłem nowego bloga: https://zyciezyciewilka.blogspot.com/

To będzie głęboko filozoficzny blog. Wilczuć zawsze poprawia humor i przynosi radość. Więc hej!

Konecki, K. T. (2018). Advances in Contemplative Social Research, Łódź – Kraków.